Assisted hatching

Podczas swojego rozwoju, zarodek jest  otoczony komórkami, które tworzą jego ochronną powłokę. Jest to osłonka przejrzysta (zona pellucida). Chroni ona zarodek przed czynnikami zewnętrznymi, aż do momentu osiągnięcia przez zarodek stadium blastocysty. Na tym etapie rozwoju, w sposób naturalny,  blastocysta rozkurcza się i napiera od wewnątrz na osłonkę, do momentu, gdy następuje jej przerwanie. Dalsze rozkurczanie się blastocysty ułatwia całkowite opuszczenie osłonki. Tym samym blastocysta jest gotowa do rozpoczęcia kolejnego etapu czyli implantacji w błonie śluzowej macicy.

Często jednak osłonka przejrzysta ulega stwardnieniu. Taka sytuacja może się zdarzyć zarówno w naturalnym procesie zapłodnienia, jak również podczas cyklu in vitro (np. w wyniku stosowania krioprotektórów podczas witryfikacji). Mrożenie i rozmrażanie zarodków może powodować twardnienie osłonki (ang. zona hardening). Blastocysta, pozostając w osłonce nie jest w stanie się zagnieździć.  

Jak przebiega procedura assisted hatching (wspomagane wylęganie):

Wspomagane wylęganie (Assisted hatching)  jest to technika laboratoryjna stosowana w procedurze IVF, która polega na niewielkim nacięciu osłonki przejrzystej zarodka.

Podczas wspomaganego wylęgania osłonka przejrzysta zarodka jest sztucznie osłabiana przez wykonanie małej “dziurki”. Można to zrobić na kilka różnych sposobów.  Najczęściej stosowane metody to zastosowanie lasera lub nacięcie osłonki przejrzystej mikrochirurgicznie z użyciem mikropipet.

Assisted hatching wykonuje się najczęściej w 5 dniu rozwoju, gdy przestrzeń między zarodkiem a wewnętrzną ścianą osłonki jest jeszcze dość spora (ma to duży wpływ na skuteczność wykonania). W przypadku cykli mrożonych zabieg wykonywany jest u rozmrożonych blastocyst, gdy są one jeszcze obkurczone.

Zastosowanie Assisted hatching, zalecane jest w przypadku:

  • pacjentów w wieku 37 lat i powyżej,
  • par, które doświadczyły niepowodzeń poprzednich programów leczenia metodą zapłodnienia pozaustrojowego (2 lub więcej niepomyślnych cykli IVF),
  • sytuacji, gdy w ramach cyklu uzyskano zarodki o niskiej jakości.
  • w przypadku transferów w cyklach mrożonych

Powiązane artykuły

Fundusze Europejskie