Adenomioza – objawy, diagnoza i wpływ na płodność

Adenomioza to przewlekła, często wiążąca się z silnym bólem, choroba ginekologiczna, która dotyczy warstwy mięśniowej macicy i która może stać się przyczyną niepłodności. Choć przez wiele lat pozostawała trudna do rozpoznania, rozwój nowoczesnych metod diagnostyki obrazowej umożliwia dziś skuteczniejsze wykrywanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które pozwoli powstrzymać skutki rozwoju adenomiozy. W klinice ARTVIMED wspieramy kobiety z adenomiozą w kompleksowej diagnostyce, leczeniu oraz wspomaganiu starań o ciążę.

Adenomioza to przewlekła, często wiążąca się z silnym bólem, choroba ginekologiczna, która dotyczy warstwy mięśniowej macicy i która może stać się przyczyną niepłodności. Choć przez wiele lat pozostawała trudna do rozpoznania, rozwój nowoczesnych metod diagnostyki obrazowej umożliwia dziś skuteczniejsze wykrywanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które pozwoli powstrzymać skutki rozwoju adenomiozy. W klinice ARTVIMED wspieramy kobiety z adenomiozą w kompleksowej diagnostyce, leczeniu oraz wspomaganiu starań o ciążę.

Czym jest adenomioza?

Adenomioza jest schorzeniem, które polega na nieprawidłowym wrastaniu tkanki endometrium, czyli błony śluzowej macicy w głąb błony mięśniowej tego narządu (myometrium). Wrośnięta tkanka zachowuje się tak samo jak endometrium, czyli reaguje na zmiany hormonalne, rozrasta się i złuszcza podczas cyklu miesiączkowego, ale w przeciwieństwie do błony śluzowej, która znajduje się we wnętrzu macicy, ta – nie ma możliwości prawidłowego odpływu. Skutkiem tego są zmiany we wnętrzu jamy macicy – stany zapalne, obrzęk, mikroskrzepy i przebudowa mięśniówki macicy, mogące utrudniać zajście w ciążę i wywoływać ból.

 

Adenomioza może występować samodzielnie lub współistnieć z innymi chorobami, takimi jak endometrioza, mięśniaki macicy czy polipy endometrialne.

Adenomioza – przyczyny i czynniki ryzyka

Zagadnienie 1

Jakie są przyczyny adenomiozy?

 

Etiologia adenomiozy, podobnie jak przyczyny jej „siostrzanej choroby” – endometriozy, nie została jednoznacznie wyjaśniona. Uważa się, że ma ona charakter wieloczynnikowy, a jej rozwój może wynikać zarówno z czynników genetycznych, hormonalnych, jak i mechanicznych.

Zagadnienie 2

Najważniejsze teorie powstawania adenomiozy

 

Aktualnie omawiane, najważniejsze teorie powstawania adenomiozy to:

  • Teoria inwazji endometrium – zakłada ona, że komórki błony śluzowej macicy wnikają w głąb myometrium w wyniku np. mikrourazów czy zabiegów chirurgicznych.
  • Teoria metaplazji – sugeruje, że komórki mięśniowe macicy mogą spontanicznie przekształcać się w komórki endometrialne.
  • Teoria rozwoju zarodkowego – zgodnie z nią obecność nieprawidłowych komórek endometrialnych w mięśniu macicy występuje już w okresie płodowym, a ich aktywność obserwuje się od wstąpienia w wiek rozrodczy.

Zagadnienie 3

Rola hormonów i czynników genetycznych

 

Adenomioza jest chorobą estrogenozależną, co oznacza, że jej rozwój i objawy nasilają się pod wpływem hormonów, zwanych estrogenami. W związku z tym, zaburzenia hormonalne (w tym hiperestrogenizm) mogą sprzyjać postępowi choroby. Niektóre badania wskazują również na genetyczne uwarunkowania adenomiozy, choć konkretne geny odpowiedzialne za rozwój choroby nie zostały jeszcze jednoznacznie zidentyfikowane.

Zagadnienie 4

Czynniki ryzyka i grupy pacjentek szczególnie narażone

 

Do czynników ryzyka tej choroby należą przede wszystkim:

  • przebyte porody (szczególnie przez cesarskie cięcie),
  • przebyte urazy macicy,
  • przebyte zabiegi wewnątrzmaciczne (łyżeczkowanie macicy, histeroskopie),
  • wcześniejsze leczenie operacyjne mięśniaków,
  • przewlekłe stany zapalne w obrębie miednicy mniejszej,
  • wiek powyżej 35 roku życia

Adenomioza – objawy


Objawy bywają niespecyficzne i zróżnicowane, dlatego często są mylone z innymi schorzeniami ginekologicznymi. Co więcej, u niektórych kobiet choroba przebiega bezobjawowo i jest wykrywana przypadkowo, często właśnie w trakcie szukania przyczyny niepłodności. Istnieje jednak szereg symptomów, które powinny skłonić kobietę do badań w kierunku adenomiozy.

  • bardzo bolesne miesiączki (dysmenorrhoea),
  • długie, silne i obfite krwawienia (menorrhagia),
  • skrzepy w krwi miesiączkowej.

Wiele pacjentek zgłasza ciągły lub nawracający ból w podbrzuszu, występujący przewlekle, także poza czasem krwawienia. Ból ten może promieniować do okolicy krzyżowej lub ud i nasilać się przed okresem.

Choroba ta może powodować także szereg objawów, niezwiązanych z krwawieniem, a będących skutkiem przewlekłego stanu zapalnego w obrębie miednicy mniejszej. Należą do nich:

  • uczucie rozpierania w miednicy,
  • częste parcie na mocz (ucisk powiększonej macicy na pęcherz),
  • przewlekłe stany zapalne, niekiedy subkliniczne (bez wyraźnych objawów),
  • przewlekłe zmęczenie i osłabienie.

Tak. Dyspareunia, czyli ból odczuwany podczas stosunku, może być jednym z objawów adenomiozy, szczególnie jeśli ból jest głęboki, związany z penetracją lub narasta w drugiej połowie cyklu. Objaw ten powinien skłonić do konsultacji ginekologicznej i przeprowadzenia konkretnych badań.

Image

Diagnostyka adenomiozy krok po kroku

Rozpoznanie nie opiera się wyłącznie na objawach – kluczowe znaczenie mają badania obrazowe, a w niektórych przypadkach także wykluczenie innych przyczyn poprzez badanie endoskopowe (np. mięśniaków, endometriozy, nowotworów).

 

Najważniejsze metody diagnostyczne to:

 

  • Specjalistyczne USG przezpochwowe – pozwala ocenić pogrubienie ściany macicy, obecność torbieli, nieregularność granicy między endometrium a myometrium, czyli mięśniem macicy.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) – metoda o wysokiej czułości, stosowana zwłaszcza w przypadku trudnych do interpretacji badań obrazowych lub przed planowanym leczeniem chirurgicznym.
  • Badania endoskopowe – histeroskopia może pomóc w wykluczeniu innych przyczyn objawów oraz wizualnej ocenie zmian w macicy. W trakcie badania można także pobrać wycinki do analizy histopatologicznej.
  • Wywiad kliniczny – lekarz ginekolog przeprowadzi rozmowę i analizę objawów, co stanowi podstawę do dalszych badań.
  • Badanie laboratoryjne – mają charakter wyłącznie wspomagający, czasem mogą wykazać niedokrwistość (związaną z obfitymi miesiączkami), stan zapalny lub zmiany hormonalne, ale nie są wystarczające do postawienia diagnozy.
Image

Adenomioza – leczenie

Leczenie adenomiozy zależy od nasilenia objawów, wieku pacjentki oraz jej planów dotyczących macierzyństwa. U kobiet w wieku rozrodczym celem terapii jest przede wszystkim złagodzenie dolegliwości bólowych, ograniczenie krwawień i – co szczególnie istotne – poprawa płodności, jeśli pacjentka planuje ciążę.

Leczenie zachowawcze obejmuje m.in. obserwację kliniczną oraz stosowanie leków objawowych, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Leczenie farmakologiczne koncentruje się na hamowaniu nadmiaru estrogenów i ograniczeniu cyklicznej aktywności ektopowej tkanki endometrialnej obecnej w obrębie błony mięśniowej macicy. Stosuje się m.in. preparaty z progesteronem, leki antykoncepcyjne, analogi GnRH oraz wewnątrzmaciczne systemy hormonalne (np. wkładki z lewonorgestrelem).

Choroba ta może wpływać na płodność, zwłaszcza jeśli zmiany obejmują nie tylko mięsień macicy, ale również jamę macicy i jajowody, zakłócając transport zarodka lub zaburzając receptywność endometrium. U niektórych pacjentek – zwłaszcza tych z nawracającymi poronieniami lub niepowodzeniami implantacji – choroba może być jednym z istotnych czynników utrudniających ciążę. W przypadkach ciężkich, opornych na leczenie lub w sytuacjach, gdy choroba całkowicie zniekształca jamę macicy, rozważa się bardziej radykalne rozwiązania. Ostateczna metoda leczenia oznacza operacyjne usunięcie macicy (histerektomia). Metoda ta jest jednak zarezerwowana dla kobiet, które nie planują już potomstwa. Zabiegi chirurgiczne mogą także obejmować usunięcie ognisk adenomiozy przy zachowaniu macicy, zwłaszcza gdy zmiany są zlokalizowane miejscowo i nie obejmują całej ściany macicznej.

Alternatywą dla zabiegu chirurgicznego mogą być również mniej inwazyjne techniki radioablacji zmian.

Warto podkreślić, że adenomioza a ciąża to temat złożony – wiele kobiet z tą diagnozą zachodzi w ciążę i rodzi zdrowe dzieci, jednak niekiedy konieczne jest zapłodnienie pozaustrojowe, a czasem także przygotowanie macicy i dróg rodnych do implantacji zarodka. Dlatego planując ciążę, warto skonsultować się z zespołem specjalistów doświadczonych w leczeniu adenomiozy.

FAQ


Endometrioza i adenomioza w wielu aspektach są do siebie podobne. Obie choroby są przewlekłe, wiążą się z bólem, mogą dawać podobne objawy i wpływać na płodność. Co więcej, w wielu przypadkach mogą współistnieć u jednej pacjentki. W przypadku endometriozy, ogniska choroby lokalizują się zazwyczaj w przestrzeni poza macicą, natomiast w przypadku adenomiozy – w mięśniu macicy. Trudno wskazać, która z nich jest „gorsza”, ponieważ zależy to od nasilenia objawów i wpływu na płodność. W praktyce klinicznej obserwuje się, że adenomioza bywa trudniejsza do diagnostyki i leczenia, jeśli chodzi o zajście w ciążę.

Adenomioza to stan, który w przypadku nieleczenia może prowadzić do komplikacji, a niektóre objawy mogą się znacząca nasilać. Nieleczona choroba może prowadzić m.in. do:

  • obniżenie jakości życia przez dolegliwości bólowe,
  • trudności z zajściem w ciążę,
  • powikłań ciążowych (poronienia, porody przedwczesne, ograniczenie wzrastania płodu),
  • anemii z niedoboru żelaza,
  • wzrostu ryzyka interwencji chirurgicznej, w tym usunięcia macicy (histerektomia).

Tak, choć jej rozpoznanie może być trudne i wymaga doświadczonego diagnosty. W specjalistycznym ultrasonograficznym badaniu przezpochwowym można dostrzec charakterystyczne cechy: pogrubienie ściany macicy, torbiele śródścienne, nieregularną granicę między endometrium a myometrium (junctional zone). W razie wątpliwości zaleca się wykonanie rezonansu magnetycznego (MRI).

Metody leczenia adenomiozy wymagają specjalistycznego podejścia. W celu minimalizowania objawów i negatywnych skutków choroby, warto jednak wdrożyć wspomagającą suplementację:

  • witamina D3, która wpływa na regulację układu immunologicznego i może łagodzić stany zapalne,
  • witamina E, wspierającą równowagę hormonalną i działanie antyoksydacyjne,
  • kwas foliowy i witaminy z grupy B, istotne w kontekście płodności i pracy jajników,
  • żelazo, zwłaszcza przy obfitych miesiączkach i niedokrwistości.

 
Każda suplementacja powinna być jednak poprzedzona konsultacją lekarską i dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjentki.

Masz pytania?

Zadzwoń

(+48) 12 661 30 30

lub napisz do nas

[email protected]

just contact image

Zobacz również

Niepłodność
10 minut
04 kwiecień 2017

Time-Lapse to bezpieczeństwo zarodków

Bezpieczny rozwój zarodków to nasz priorytet. Gdy systemy hodowli zarodków time-lapse stają się powoli standardem w pracy embriologa klinicznego, to w naszym Centrum ARTVIMED od kilku już lat wykorzystujemy Time-Lapse...
Bezpieczny rozwój zarodków to nasz priorytet. Gdy systemy hodowli zarodków time-lapse stają się powoli standardem w pracy embriologa klinicznego, to w naszym Centrum ARTVIMED od kilku już lat wykorzystujemy Time-Lapse...
Czytaj wpis
Niepłodność
8 minut
05 maj 2017

Receptywność endometrium

W programie zapłodnienia pozaustrojowego jednym z kluczowych momentów, być może nawet najważniejszym, jest ten, w którym transferowany zarodek rozpoczyna proces zagnieżdżania się w błonie śluzowej macicy...
W programie zapłodnienia pozaustrojowego jednym z kluczowych momentów, być może nawet najważniejszym, jest ten, w którym transferowany zarodek rozpoczyna proces zagnieżdżania się w błonie śluzowej macicy...
Czytaj wpis
Niepłodność
10 minut
06 czerwiec 2017

Adenomioza a płodność kobiety

Przyczyny niepłodności lub ograniczenia płodności związane z narządem rodnym (macicą) określa się mianem czynnika macicznego niepłodności...
Przyczyny niepłodności lub ograniczenia płodności związane z narządem rodnym (macicą) określa się mianem czynnika macicznego niepłodności...
Czytaj wpis